[Fan-Fiction] Mobile Suit Gundam Ikarus : Operation 1 - การปรากฏตัวของปีกศักดิ์สิทธิ์
posted on 11 Jun 2009 22:19 by akira123 in Fictionณ เกาะ “ยามิซากิ” เด็กหนุ่มทั้ง 2 อากิโตะ และ ชิรานุอิ ได้เห็นภาพที่ไม่อาจเชื่อสายตา การจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัวของโมบิลอาร์เมอร์ขนาดยักษ์ พวกเขาจะทำอย่างไร เมื่อได้เห็นหมู่บ้านลุกไหม้กลายเป็นทะเลเพลิงต่อหน้าต่อตา...
Operation 1 – การปรากฏตัวของปีกศักดิ์สิทธิ์
“โทนหุ่นสีแดง-ดำ... ไม่ผิดแน่! พวกสหพันธ์โคโลนี่!”อากิโตะพูดขึ้น พร้อมกัดฟันอย่างเครียดแค้น ก่อนที่จะทำท่าเหมือนจะวิ่งลงเขาไป
“สหพันธ์โคโลนี่!? พวกที่เปิดสงครามกับสหพันธ์โลกน่ะเหรอ? ทำไมมันถึงมาที่นี่ล่ะ!?”ชิรานุอิยิงคำถามมากมาย ทำให้อากิโตะโดนลั้งเอาไว้ เพื่อตอบคำถามทั้งหมดนั่น
“ไม่รู้ว่าโลกปกปิดวิทยาการอะไร แต่มันทำให้พวกโคโลนี่ไม่ไว้ใจ แล้วก็ที่มาที่นี่... คิดว่าเป้าหมายของมันคงเป็นการตัดกำลังสหพันธ์โลกแน่.... แล้วฐานทัพย่อยก็ตั้งอยู่ใกล้ๆกับหมู่บ้านของเราด้วยยิ่งแล้วใหญ่....”หลังจากตอบเสร็จ อากิโตะ ก็รีบวิ่งอย่างรวดเร็วลงไปตามทางลงเขาเพื่อกลับไปยังหมู่บ้าน โดยที่ชิรานุอิวิ่งตามมาติดๆ“แล้วทำไมมันถึงเลือกที่จะโจมตีที่นี่ล่ะ? ทั้งที่อเมริกาหรือญี่ปุ่น มีกองกำลังใหญ่อยู่แท้ๆ?”ชิรานุอิ วิ่งตามมาไม่นานนักก็ปล่อยคำถามอีกครั้ง
“ถ้ามีคำสั่งให้ตัดกำลังรบ... ให้นายเลือกโจมตีกองกำลังใหญ่ที่มีโมบิลสูทเป็นร้อยเครื่อง กับไล่ทำลายฐานเล็กที่มีโมบิลสูทแค่ไม่กี่เครื่องไปเรื่อยๆ นายจะเลือกแบบไหนล่ะ...”เมื่อคำตอบนั้นดังจากปากอากิโตะ ชิรานุอิก็พยักหน้าเป็นเชิงว่าเข้าใจแล้ว ก่อนที่ทั้งคู่ก็ออกวิ่งไปพร้อมๆกัน!
แต่ถึงอย่างงั้น ฐานทัพสหพันธ์โลกที่อยู่ใกล้ๆก็ไม่ปล่อยเอาไว้โดยไม่ทำอะไรแน่
“การโจมตีหนักข้อขึ้นเรื่อยๆแล้วค่ะ!”
“การโจมตีหมู่บ้านเป็นแค่การขู่.... เป้าหมายที่แท้จริงคือฐานบัญชาการนี่.... ส่งหน่วยโมบิลสูทั้งหมดออกไปตั้งรับ! แล้วประสานงานไปยังสาขาญี่ปุ่นยื่นคำขอ เพื่อเบิกตัว “กันดั้ม (Gundam)” มารับมือการโจมตีด้วย!”ชายวัยกลางคนที่ดูอำนาจ ยศศักดิ์น่าจะเป็นผู้บัญชาการของฐานทัพนี้
“รับทราบ! นักบินทั้งหมด เข้าประจำที่เรียบร้อยแล้ว กำลังจะทำการปล่อยตัว เพื่อเข้าต่อกรกับศัตรูครับ!”
ฐานทัพแห่งนี้มีลักษณะเป็นตึกสูงที่มีส่วนล่างคล้ายกับโรงเก็บขนาดใหญ่ ประตูเหล็กที่อยู่ชั้นล่างสุดถูกเลื่อนขึ้น ก่อนที่หุ่นยนต์ขนาดยักษ์สีเขียวลายพรางที่มีเกราะหนาตามตัวจำนวนมาก ในมือถือปืนขนาดใหญ่ และอาวุธหนักจำพวกปืนใหญ่ติดมาที่บริเวณหลัง ที่เท้ามีแพ็คบางอย่างที่มีลักษณะคล้ายฐานติดล้อยื่นลงมาที่พื้น พวกมันมีจำนวนมาก และค่อยๆทยอยกันออกมาจากโรงเก็บ เพื่อเข้าต่อกรกับศัตรู!
“มากันแล้วสินะ....”เสียงของชายลึกลับที่อยู่ในห้องควบคุมของโมบิลอาร์เมอร์ขนาดยักษ์นั่น พูดขึ้นก่อนที่จะยิ้มที่มุมปาก เหมือนว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผน....
โมบิลอาร์เมอร์ขนาดยักษ์ที่สูงกว่าพวกหุ่นของสหพันธ์เกือบ 10 เท่า ยื่นตัวสูงด้วยขาเหล็กที่แข็งแรง 8 ข้างปักพื้นอย่างมั่นคง... ที่ส่วนล่ารงของลำตัว มีลักษณะยาวเหมือนเรือรบ และหุ้มด้วยเหล็กหนา ส่วนด้านบน เป็นท่อนบนของหุ่นซึ่งมีขนาดเล็กกว่าท่อนล่างเกือบ 10 เท่าเช่นกัน ที่ส่วนล่างของลำตัวที่ยาวดั่งเรือรบ แผ่นเหล็กบางส่วนถูกเปิดออก เผยกระเปาะมิสไซล์จำนวนมากขึ้นมาที่ด้านบน ก่อนที่มิสไซล์ทั้งหมดจะพวยพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว และตกลงใส่พื้นด้านล่างอย่างไร้ความปราณี!
“ฟ้าววววววว!!! ตูม!!!! บึ้ม!!!! ตู้มมมมมม!!!!!!!!!”
มิสไซล์ที่ตกลงมาแบบสุ่ม สร้างความเสียหายทั่วบริเวณ บางลูกตกใส่พื้น บางลูกพุ่งใส่ตึกสูงจนเกิดความเสียหายอย่างหนัก บางส่วนตกใส่หุ่นของสหพันธ์ที่ไม่ทันตั้งตัวและหลบไม่ทัน บางคนยังไม่ทันได้ออกจากโรงเก็บก็ถูกทำลายซะแล้ว!
“ทุกคน! รับมือด้วยฟอร์เมชั่น A-29 โจมตีส่วนข้อต่อขาของมัน! ยิงให้มันถล่มลงมาเลย!!”ชายผู้เป็นคอมมานเดอร์*(1) พูดขึ้น พร้อมยกปืนกลในมือขึ้นหันลำกล้องขึ้นด้านบน เพื่อเล็งเข้าใส่จุดข้อต่อขาของโมบิลอาร์เมอร์ตัวนั้น พร้อมกระหน่ำยิงเข้าใส่ พร้อมกันจากทุกมุม!
“เคร้ง! เพล้ง! เคร้ง!.....”
แม้จะระดมยิงจากทุกมุมอย่างสุดความสามารถ แต่ด้วยเกราะหนาที่หุ้มอยู่ ทำให้กระสุนทั้งหมดไม่สามารถทำให้เกิดแม้แต่รอยขีดข่วนได้เลย!
“เจ้าพวกสหพันธ์โลกงี่เง่า... คิดเหรอว่าแค่นี้จะทำอะไรพวกข้าได้! ฝันไปเถอะ!!”ชายผู้บังคับโมบิลอาร์เมอร์ขนาดยักษ์พูดขึ้นอย่างมีชัย ก่อนที่หุ่นยนต์ขนาดเท่ากับพวกที่ยิงอยู่ด้านล่าง จะบินลงมาจากฟ้า พวกมันมีร่างกายที่เพรียวบางกว่า ในมือคืออาวุธประเภทปืนลำแสง เหนือหัวมีส่วนหัวของเครื่องบินรบ ที่ด้านหลังมีปีก 2 ข้างที่คล้ายคลึงกับเครื่องบินรบอวกาศ
ปืนลำแสงที่อยู่ในมือถูกตั้งขึ้นเพื่อเตรียมยิง ทำให้กระสุนลำแสงถูกยิงลงมายังพื้นด้านล่าง ระดมเข้าใส่เหล่าหุ่นรบของสหพันธ์โลกที่ไม่ทันป้องกันตัว หลายเครื่องระเบิดในพริบตาที่ถูกกระสุนบีมระดมยิงใส่ บางเครื่องหลบได้ แต่ก็ถูกปืนอีกกระบอก ยิงจนระเบิดไป...
“บ้าน่า! ขนาด โมบิลสูทของสหพันธ์ก็ทำอะไรมันไม่ได้งั้นเหรอเนี่ย?”ชิรานุอิ ที่เห็นภาพการต่อสู้นั้น ก็ถึงกับตกตะลึง ถึงแม้จะวิ่งมาได้ครึ่งทาง แต่พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะวิ่งต่อ
“สถานการณ์ตอนนี้แย่มากเลยค่ะ!”
“ตอนนี้เราเสียโมบิลสูทไปกว่าครึ่งแล้วครับ!”
ผู้บัญชาการ ถึงกับหน้าถอดสี ตอนนี้เขาเหงื่อตก และใช้มือก่ายหน้าผาก... เหมือนเป็นสิ่งที่มากเกินกว่าชายวัยกลางคนจะรับความเครียดนี้ไหว
“ผบ.คะ! ทางสาขาญี่ปุ่นตอนนี้กำลังส่งตัวกันดั้มมาให้แล้วค่ะ”ดั่งเสียงสวรรค์ ที่ทำให้ทุกคนที่นั่งอยู่ในห้องบัญชาการ มีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง... ผู้บัญชาการ เมื่อได้ยินคำนั้น ก็ลุกขึ้น ใช้มือทั้ง 2 ข้างทุบโต๊ะ แล้วตะโกนขึ้นดังลั่น!
“บอกพวกนั้นให้ถ่วงเวลาไว้ให้นานที่สุด จนกว่ากันดั้มจะมาถึง!!!!!”
“รับทราบครับ!”
“ความหวังสุดท้ายของพวกเรา... ขึ้นอยู่กับกันดั้มแล้ว....”ผู้บัญชาการพูดขึ้นเบาๆพลางหลับตาลง ความหวังสุดท้าย... กำลังจะมาถึงในไม่ช้า....
-------------------------------------------
ณ ลิฟต์วงโคจร*(1) เสาต้นที่ 3 “บิช็อป”
การโจมตีระลอกแรก ผ่านสายตาและการตรวจจับไปได้อย่างง่ายดาย เพียงเพราะคลื่นรบกวนที่ทำให้เรด้าของสหพันธ์ไม่สามารถตรวจจับได้ แต่ระลอกสองนี้ หุ่นยนต์ที่มีเกราะลักษณะคล้ายรถถัง ติดตั้ง “สเปซ แพ็ค” เป็นแท็งค์ขับเคลื่อน 2 ท่อยาวๆที่บริเวณหลังๆ และทรัสเตอร์สำหรับเคลื่อนตัวในอวกาศ จำนวนหนึ่งถูกส่งขึ้นตั้งรับการโจมตีของหุ่นสีดำ-แดง ที่กำลังระดมเข้าจู่โจมอย่างไร้ความปราณี
“อย่าให้พวกมันลงไปที่โลกได้อีก สัดการโจมตีเอาไว้ให้ได้นานที่สุด!!”คอมมานเดอร์ของหน่วยรบนี้ ตะโกนสั่งขึ้น พร้อมยกปืนขึ้นโจมตีใส่ เครื่องบินรบที่พุ่งเข้ามาประมาณ 3 ลำ
ทันทีที่กระสุนเฉี่ยวเข้ามาในรัศมีของเครื่องบินรบนั้น พวกมันก็พับเกราะส่วนต่างๆ และหมุนตัวเพื่อเป็นเป็นร่างของหุ่นยนต์สีดำ-แดง ก่อนที่จะกระชากปืนที่เหน็บไว้ที่เอวขึ้นมา แล้วระดมยิงเข้าใส่กองกำลังของ กองทัพโลกที่ตั้งรับอยู่ด้านล่างในทันที!
“สถานการณ์บนโลกเป็นยังไงบ้าง!”ผู้บัญชาการที่ประจำอยู่ส่วนบนสุดของลิฟต์วงโคจรแห่งนี้ตะโกนถามขึ้น
“ฐานทัพที่บริเวณเกาะ ยามิซากิ ถูกโจมตีอย่างหนัก มีพลเรือนบาดเจ็บและเสียชีวิตจำนวนมาก ทางสาขาญี่ปุ่นกำลังส่งหุ่นรบรุ่นใหม่ที่ชื่อ “กันดั้ม” ไปให้ครับ!”
“แล้วนักบินล่ะ?”
“เห็นทางนั้นบอกว่า มีคนที่มีความสามารถพอประจำการอยู่ครับ”
“ถ้าไว้ใจได้ก็ดีสิ....”ผู้บัญชาการพูดขึ้นพร้อมทำหน้าเคร่งเครียด การจู่โจมของโคโลนี่ รุนแรงขึ้นทุกที และยากที่จะตั้งรับได้-------------------------------------------
ตัดกลับมาที่ฐานทัพที่เกาะ ยามิซากิ
ประตูห้องบัญชาการด้านหลัง ถูกเปิดออก ชายหนุ่มเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มอย่างมั่นใจ
“มาริคาวะ ริวซากิ มาแล้วงั้นรึ”ผู้บัญชาการพูดขึ้นทันทีหลังจากที่หันไปมองชายหนุ่มคนดังกล่าว เขามีผมสีส้มอมแดงเข้มดั่งแสงอาทิตย์
“กระผม พันโท มาริคาวะ ริวซากิ ประจำหน่วยรบโมบิลสูทที่ 8 ของกองทัพสหพันธ์โลก ตำแหน่งว่าที่นักบินของหุ่นรบ GNMA-001 อิคารอส กันดั้ม มาถึงแล้วครับ!”ชายหนุ่มยกมือขึ้นทำวันทยหัตร พร้อมแนะนำตัวออกไป เหล่าโอเปอเรเตอร์ทั้งหมด ต่างมองเป็นสายตาเดียวกันมาที่ชายหนุ่มผู้นั้น...
“อา... ไม่ต้องมองผมเยอะขนาดนั้นหรอกครับ~ ก็รู้นะครับว่าใบหน้าของผมมันหล่อเหลาจนอดมองไม่ได้ โฮะๆๆ~”
“ปลาบู่ชนตู้แบบนั้นน่ะนะ?”
“เซลล์สมองเสียไปแล้วมั้ง... ”
เหล่าโอเปอเรเตอร์หันมาซุบซิบนินทากัน หลังจากได้เห็นทีท่าสุดหลงตัวเองของชายหนุ่มว่าที่คนนั้น..
“แล้วเรื่อง กันดั้ม จะมาถึงเมื่อไหร่กัน....”
“คงอีกสัก ไม่ถึง 3 นาที ก็คงจะมาถึงแล้วล่ะครับ วางใจได้ ผมจะซัดมันให้หมอบกระแตกลับไปเลยคอยดู!”
“ฝอยได้อีก....”
“จะเชื่อใจได้ไหมเนี่ย......”
ทางด้านอากิโตะที่กำลังวิ่งกลับไปยังหมู่บ้าน เขาได้สังเกตเห็นบางอย่างจึงหยุดวิ่ง... ยานขนส่งระดับ เวอร์จิเนียร์ ลำใหญ่ลอยข้ามภูเขาผ่านหัวพวกเขาไป พวกเขาต่างมองด้วยความตกตะลึง แต่ศัตรูก็ไม่ปล่อยให้วางใจได้นานนัก....
“หึๆ... ว่าแล้วว่าต้องมา! ฉันเลยเก็บลูกสุดท้ายไว้ให้แกโดยเฉพาะ!! เอาไปกินซะ!”คนขับโมบิลอาร์เมอร์ขนาดยักษ์คนนั้นยิ้มพร้อมหัวเราะขึ้น เหมือนกับว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ เขาใช้โปรแกรมอัตโนมัติล็อคเป้าไปที่ยานขนส่งที่กำลังมุ่งหน้าไปยังฐานทัพ ก่อนที่มิสไซล์ลูกสุดท้ายที่เหลืออยู่ จะพุ่งออกจากกระเปาะ ทะยานเข้าใส่ยานขนส่งด้วยความเร็วสูง!
“แย่แล้วครับ! ศัตรูยิงมิสไซล์จู่โจมเข้าโจมตียานขนส่งที่บรรทุกกันดั้มมาครับ!”
“บอกคอมมานเดอร์มิซากิ ให้สกัดมิสไซล์ลูกนั้นไว้!!”ผู้บัญชาการตะโกนสั่งเสียงดัง แต่ไม่ทันที่จะได้สั่งจบ ริวซากิ ว่าที่คนขับกันดั้มเครื่องนั้น ก็โผขึ้นมาตะโกนสุดเสียง
“กันดั้มของฉานนนนนน!!!!!!!!”
.............................
....
“ฟ้าวววววววววว!!!!....... ตู้มมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!”
ควันขาวพุ่งเป็นทางอย่างรวดเร็ว ตรงดิ่งเข้าใส่ยานขนส่งขนาดใหญ่ เมื่อชนทำให้เกิดระเบิดพวยพุ่งอย่างรุนแรง เศษเหล็กที่หลุดออกมา กระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ.... ยานขนส่งขนาดยักษ์ค่อยๆร่วงลงสู่พื้นด้านล่างในทันทีที่ถูกแรงระเบิดผลักจนส่วนข้างและส่วนท้ายถูกทำลาย... ยานขนส่งที่ตก ตกห่างจากจุดที่อากิโตะและชิรานุอิ ยืนอยู่เพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น!
หลังจากกระโดดหลบมาได้อย่างหวุดหวิด... ทั้งคู่รีบลุกขึ้น มองซากของยานขนส่งที่หัวปักพื้น มีควันขึ้นและไฟไหม้หลายจุด แต่ที่ทำให้อากิโตะสงสัย เพราะว่าส่วนท้ายของยานที่เป็นห้องเก็บสินค้า ถูกเปิดออกมาเล็กน้อย เขาจึง กระโดดปีนขึ้นไป เพื่อดูว่าสิ่งที่อยู่ด้านในคืออะไร...
เมื่อเขาเห็นสิ่งที่อยู่ด้านในก็ต้องตกใจ... หุ่นยักษ์สีขาว... เกราะบางส่วนเป็นสีน้ำเงิน นั่งคุกเข่าอยู่ด้านใน โดยที่ส่วนที่นั่งคนขับ ถูกเปิดทิ้งเอาไว้... เขาเงยหน้าขึ้นไปมองไปยังบริเวณหมู่บ้าน สิ่งที่เห็ฯคือทะเลเพลิง และการต่อสู้อย่างสิ้นหวังของสหพันธ์โลก ที่ไม่มีทางต่อกรหุ่นรบของโคโลนี่ได้เลย... หุ่นสีเขียวตัวแล้วตัวเล่า ถูกยิงจนระเบิดสลาย กลายเป็นจุลย์ มีเพียงหุ่นรบสีแดง-ดำ ของโคโลนี่ ที่บินล่อนไปมาโดยแทบไม่มีรอยขีดข่วนเลย....
“นายจะทำอะไรน่ะ อากิโตะ!”ชิรานุอิ ที่ยืนมองจากด้านล่าง ตะโกนถาม... อากิระที่ได้ยินจึงลุกขึ้นโดยจับสายสลิงสีดำขึ้นมาด้วย....
“ช่วยหมู่บ้านยังไงล่ะ....”ทันทีที่อากิโตะหันมาตอบเสร็จ เขาพันสายสลิงเข้ากับมือของตัวเองให้แน่น ก่อนที่จะกระโดดดิ่งลงไปยังที่นั่งคนขับในทันที!
เมื่อลงมาเหยียบที่ส่วนเอวของหุ่นได้ เขาเดินไปอีกเล็กน้อย ก่อนที่จะกระโดดลงไปในที่นั่งคนขับของหุ่นตัวนั้น ก่อนที่จะกดปุ่มบางอย่างให้ฝาครอบปิดลง เขากำลังพยายามเดินเครื่องเจ้ายักษ์ขาวตัวนี้....
“ระบบแตกต่างจากเครื่องบินรบเล็กน้อย... แต่ก็พอจะถูๆไถๆได้...”เขาพูดกับตัวเอง ก่อนที่จะใช้มือกดปุ่มต่างๆที่เรียงรายอยู่รอบตัว ไฟของจอมอร์นิเตอร์จำนวนมากรอบตัวถูกเปิดขึ้น... หุ่นยักษ์ปรากฏแสงขึ้นที่ตาและเตาพลังงานสีขาวที่ด้านหลังลำตัว... เขาเดินเคืร่องมันสำเร็จแล้ว!
“ระบบปฏิบัติการนี่มัน.... ขั้นพื้นฐานสินะ งั้นก็...”อากิโตะพูดเหมือนชำนาญระบบของตัวหึ่นที่ฉายอยู่ที่หน้าจอตรงหน้า เขาปลดมือออกมาจับที่คันบังคับ 2 ด้านของลำตัว แล้วเลื่อนมันขึ้นเล็กน้อย.... เจ้ายักษ์ขาวเปลี่ยนจากท่านั่งคุกเข่า โดยใช้มือยืดขึ้น เพื่อดันฝาครอบของยานขนส่งที่ขวางทางอยู่ออก.... ด้วยแรงมหาศาล ฝาครอบเหล็กหนักถูกกระแทกจนกระเด็นออกมา เมื่อไม่มีสิ่งกีดขวาง สิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขา คือท้องฟ้าสีคราม....
“ท้องฟ้า..... อยากจะทำแบบนี้มาตั้งนานแล้ว!”อากิโตะคาดเซฟตี้เบลท์เพื่อยึดร่างของตนเข้ากับที่นั่ง ตอนนี้เขาพร้อมแล้วที่จะทำในสิ่งที่เขาต้องทำ!
“อาซากุระ อากิโตะ!!...”เขาตะโกนชื่อตัวเองขึ้นก่อนที่จะกดปุ่มบางอย่างที่หน้าปัด ทำให้ปรากฏตัวอักษรภาษาอังกฤษขึ้นเป็นคำย่อ...
Global
Ultimate
Nucleus
Deportment
Assault
Module
“GUNDAM….. กันดั้ม... ดีล่ะ!”ชายหนุ่มเลื่อนมือขึ้นมาจับที่คันบังคับอีกครั้ง ก่อนที่จะเกิดตัวหนังสือภาษาอังกฤษขึ้นที่กลางจอปรากฏเป็นชื่อรุ่นและชื่อจริงของตัวหุ่น
“อาซากุระ อากิโตะ! กันดั้ม อิคารอส! Take-off!!!!”
ทันที่ที่พูดจบ ชายหนุ่มเลื่อนคันบังคับขึ้นไปด้านบน ทำให้ทรัสเตอร์ที่ด้านหลังของตัวหุ่นที่มีลักษณะยาวเรียวเหมือนหางนกนางแอ่น ปลดปล่อยอนุภาคสีเขียวอมฟ้าออกมา ก่อนที่ร่างของหุ่นยักษ์สีขาว จะพุ่งทะยานขึ้นบนฟ้า พร้อมหมุนตัวเปลี่ยนร่างเป็นเครื่องบินรบ!
“นั่นมัน! บ้าน่า... หุ่นรบรุ่นใหม่ของสหพันธ์อย่างงั้นเรอะ!!”ชายผู้บังคับโมบิลอาร์เมอร์ขนาดยักษ์สบถขึ้นเสียงดัง
“โมบิลอาร์เมอร์นั่น.... อากิโตะ.... ขอฝากหมู่บ้านไว้กับนายด้วยนะ!”ชิรานุอิตะโกนไล่หลังอากิโตะที่ขับเครื่องบินรบพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า!!
โปรดติดตามตอนต่อไป
*(1) ลิฟต์วงโคจร(Elevater) เสารับพลังงานขนาดใหญ่ที่สูงขึ้นไปถึงชั้นบรรยากาศของโลกเพื่อใช้ในการดักพลังงานแสงอาทิตย์มาใช้เป็นพลังงานหลังจากน้ำมันได้หมดจากโลกไปแล้ว นอกจากจะช่วยในเรื่องการขนส่งพลังงานแล้ว ยังเป็นป้อมปราการขั้นแรกของการโจมตีจากอวกาศอีกด้วย แต่เพราะยังสร้างไม่สมบูรณ์นักจึงทำให้บางครั้งอาจตรวจจับศัตรูไม่ได้ และส่งกำลังรบออกไปไม่ทันท่วงที
edit @ 11 Jun 2009 22:31:00 by Akira