[Fan-Fiction] Mobile Suit Gundam Ikarus : Overtrue

posted on 10 Jun 2009 20:31 by akira123 in Fiction

ปี A.D. 4029

เทคโนโลยีของมนุษยชาติ ก้าวไกลจนมนุษย์บางส่วนสามารถเดินทางขึ้นไปอยู่บนอวกาศได้แล้ว ดาวเคราะห์เทียมที่พวกเขาใช้อาศัยแทนโลกที่มีประชากรมากมายจนเอ่อล้นถูกเรียกว่า “โคโลนี่(Colony)” สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ถูกวางแผนการเอาไว้ล่วงหน้านับพันๆปีแล้ว เพียงแต่มีนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะเพียงคนเดียวที่มีความสามารถและเงินทุนระดับโลก

เขาคือคนที่ได้ชื่อว่าอัจฉริยะและร่ำรวยที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษย์ “ศาสตราจารย์ อลาสเตอร์ ซิริอุส”

แต่ถึงแม้ว่าจะแยกตัวจากกันแล้ว ทั้งโลกและโคโลนี่ก็ยังคงติดต่อสื่อสารกันตลอดเวลา... จนกระทั่ง 3 ปีก่อน เมื่อโลกได้ปกปิดเทคโนโลยีบางอย่าง ทำให้ทาง “กองกำลังสหพันธ์โคโลนี่(Colony Federation Force)” ไม่ไว้ใจ และเปิดสงครามกับโลกอย่างเต็มรูปแบบ...

-------------------------------------

ณ เกาะ “ยามิซากิ” ทางตอนใต้ของเกาะญี่ปุ่น

เกาะแห่งนี้แยกตัวออกมาจากญี่ปุ่นนับพันๆปีแล้ว แต่ก็ยังเป็นเกาะเล็กๆที่ไม่ได้เจริญอะไรนัก แต่บางสิ่งกำลังจะทำให้ที่นี่เปลี่ยนไป.....

“ฟ้าวววว.... คลืน!!”เสียงแหวกอากาศของเครื่องบินขนาดเล็กดังขึ้นขณะที่มันบินผ่านทะเลสาบแห่งหนึ่ง ก่อนที่จะล่อนลงบนพื้นของหน้าผาใหญ่ตรงข้ามกับหมู่บ้าน

“ยังฝีมือเจ๋งเหมือนเดิมนะ!~”ชายหนุ่มผมสีทอง มีนัยย์ตาสีฟ้าเข้มที่นั่งอยู่บนก้อนหินใหญ่เอ่ยปากชมขึ้น ขณะที่นักบินของเครื่องบินนั้นค่อยๆลงมาจากเครื่องอย่างช้าๆ

นักบินคนนั้นใส่ชุดสีน้ำตาล แต่สวมหมวกนักบินเอาไว้เพื่อป้องกันแรง G*(1) เมื่อชายหนุ่มคนนั้นถอดหมวกออกมา เขาก็เผยทรงผมชี้ฟูสีน้ำตาลเข้ม พร้อมดวงตาสีน้ำเงินราวกับอัญมนี โดยที่ดวงตาอีกข้างถูกผมบังเอาไว้

“ขอบใจที่ชม..”ชายหนุ่มผมน้ำตาลเดินเข้ามา ก่อนที่ทั้งคู่จะใช้หมัดกระทบกันแบบเพื่อนสนิท

“อากิโตะ นี่นายเอาเครื่องบินของสหพันธ์โลกมาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ถ้าทางสหพันธ์จับได้ นายโดนเล่นเละแน่~”ชายหนุ่มผมทองพูดหยอกล้อเล่นๆ ก่อนที่ทั้งคู่จะหัวเราะอย่างเฮฮา

“เอาน่า ยังไงซะเจ้า SF-708 Star-Falcon เครื่องนี้ก็ติดอุปกรณ์แทรกแซงการตรวจจับเอาไว้แล้ว ถ้าทางสหพันธ์ไม่เห็นด้วยตา ก็ไม่รู้หรอก.. แล้วอีกอย่าง เจ้านี่มันก็ตกมากับฉันตอนที่มาที่นี่นี่นะ…”หลังจากพูดไปได้สักพัก ชายหนุ่มผมน้ำตาลที่ถูกเรียกว่าอากิโตะ ก็พูดด้วยน้ำเสียงเบาลง และทำหน้าเหมือนพยายามนึกอดีตอย่างเศร้าๆ

-------------------------------------------

7 ปีก่อนหน้านี้

เด็กหนุ่มผมสีทองยืนจ้องมองฟ้ายามราตรีอย่างเงียบๆจากระเบียงบนชั้นสองของบ้านระดับชนชั้นกลาง เขาไม่มีเพื่อนเลยแม้แต่คนเดียว.... เขาได้แต่เฝ้าภวนาต่อท้องฟ้ายามค่ำคืนไปวันๆ และแล้ววันนึง... เขาก็เห็นแสงประหลาดพุ่งลงมาจากฟากฟ้า...

“อะไรน่ะ?... ดาวตกงั้นเหรอ ดีล่ะ เห็นดาวตกต้องอธิฐาน!”เด็กหนุ่มหลับตาอธิฐานอย่างเงียบๆ เขาเฝ้ารอมาตลอดที่จะได้เจอเพื่อนแท้สักคน... โดยไม่รู้เลยว่า... สิ่งที่เขาขอ จะแสดงผลออกมาเร็วเกินคาด....

เมื่อเด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นมอง... แสงประหลาดยังคงตกลงมาเรื่อยๆ เขารู้สึกประหลาดใจ.. เพราะดาวตกนั่น แท้จริงแล้ว กำลังตกลงมายังหน้าผาใกล้ทะเลสาบที่อยู่ตรงข้ามกับหมู่บ้าน!

“นี่มันไม่ใช่ดาวตกแล้ว! อุกกาบาต? อะไรกันแน่!”เด็กหนุ่มทั้งตกใจและสับสน ในขณะที่แสงประหลาด ตกลงกระทบกับภูเขาตรงข้ามทะเลสาบ ทำให้เกิดการระเบิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว....

เด็กหนุ่มขี้สงสัย แอบออกมาจากบ้าน เพื่อไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่.... เขาวิ่งผ่านป่า และหุบเขาอ้อมทะเลสาบไปยังจุดที่แสงประหลาดตกกระทบ เมื่อไปถึง สิ่งที่เขาพบ ก็คือยานรูปร่างคล้ายกับเครื่องบินรบสีเงินของสหพันธ์ ไถลลากกับพื้น หัวทิ่มดินอยู่ใกล้กับหน้าผา... เด็กหนุ่มที่มีความสงสัยอยู่มาก จึงกระโดดขึ้นไปที่บริเวณค็อกพิท เมื่อเปิดมันออก ก็พบร่างของเด็กหนุ่มอีกคนนอนสลบไสลไม่ได้สติ และมีเลือดไหลออกมาจากใบหน้าและตามลำตัวหลายจุด...

“ทำใจดีๆไว้! นายเป็นอะไรรึเปล่า!?”เด็กหนุ่มผมทองค่อยๆอุ้มเด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเขาเล็กน้อยขึ้นมาจากห้องคนขับ.... เด็กหนุ่มผมน้ำตาลกันฟันอย่างเจ็บปวด เด็กหนุ่มผมทองโล่งอกขึ้นมาอีกระดับ เพราะอย่างน้อยเขาก็ยังมีชีวิตอยู่

“นะ... นายเป็นใคร.....”เด็กหนุ่มผมน้ำตาลลืมตาหันมามองเขาก่อนที่จะพูดขึ้น

“ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะไปพาคนมาช่วยเอง นายปลอดภัยแล้วล่ะ”เด็กหนุ่มผมทองพูดขึ้นพร้อมยิ้มให้กับเด็กหนุ่มผมน้ำตาล

-------------------------------------------

“เอาน่า อย่าคิดมาก... ตอนนี้นายก็เหมือนเป็นน้องชายฉันคนนึง”ชายหนุ่มผมทอง ลุกขึ้นมาตบบ่าอากิโตะเบาๆด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“นายนี่เป็นเพื่อนที่ดีจริงๆนะ ชิรานุอิ...”

“เพื่อนกันต้องไม่ทิ้งกันอยู่แล้ว!~”

ทั้งคู่กอดคอกันทำท่าจะเดินลงจากหน้าผาเพื่อกลับยังหมู่บ้าน แต่ก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้พวกเขาต้องหยุดชะงัก!

“ฟ้าววววววววว!!!!!”เสียงแหวกอากาศดังลั่นไปทั่วบริเวณ เมื่อทั้งคู่หันกลับไปมอง ก็เห็นภาพที่ทำให้พวกเขาไม่เชื่อสายตาตัวเอง....

...........

“ตูม!!!!!!!!!!!!!!!!”

มิสไซล์จำนวนมาก พุ่งลงมาจากฟากฟ้า ตกลงสู่ส่วนต่างๆของหมู่บ้าน! แรงระเบิดที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง สร้างความเสียหายแก่บ้านหลังเล็ก และตึกสูง จนพังถล่ม และเกิดไฟลุกไหม้เป็นทะเลเพลิง!

“นะ.... นี่มันบ้าอะไรเนี่ย!”ชิรานุอิพูดอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง...

ไม่นานนัก ตัวการก็ปรากฏตัวขึ้น... หุ่นยนต์ขนาดยักษ์ที่มีส่วนล่างคล้ายกับยานรบค่อยๆเคลื่อนลงมาจากท้องฟ้า พร้อมกับหุ่นยนต์ขนาดเล็กอีกจำนวนหนึ่ง...

“นั่นมันโมบิลสูท*(2)ไม่ใช่เหรอ! โมบิลอาร์เมอร์*(3)ตัวนั้น ตัวใหญ่ชะมัด!”ชิรานุอิ ถึงกับช็อคเมื่อเห็นขนาดที่ใหญ่ไม่ต่ำกว่ายานรบของมัน... เมื่อมันเคลื่อนตัวลงมาใกล้พื้น ส่วนล่างของมันก็แยกออก เป็นขา 4 คู่ คล้ายกับแมงมุมขนาดยักษ์ยืนค่อมหมู่บ้านอยู่!

“โทนสีดำ-แดง.... ไม่ผิดแน่! พวกสหพันธ์โคโลนี่!!!”

โปรดติดตามตอนต่อไป

สำหรับคนที่ไม่ค่อยเข้าใจศัพทร์

*(1) แรง G แรงที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงแรงโน้มถ่วงอย่างฉับพลันทันด่วน เช่นเมื่อนักบินหักเลี้ยวด้วยความเร็วสูงๆ เวลาที่ลิฟท์ลงเร็วๆ หรือเมื่อรถมีแรงม้าสูงๆ แล้วออกตัวอย่างรวดเร็ว บางคนเมื่อเจอแรงนี้ระดับ 9 นานๆอาจเสียชีวิตหรือหมดสติชั่วคราวได้

*(2) โมบิลสูท(Mobile Suit) เป็นชื่อที่ใช้เรียกหุ่นรบที่มีรูปร่างคล้ายกับมนุษย์

*(3) โมบิลอาร์เมอร์(Mobile Armor) เป็นชื่อที่ใช้เรียกหุ่นรบที่มีรูปร่างที่คล้ายกับสัตว์หรือสิ่งของอื่นที่ไม่ใช่มนุษย์

----------------------------------------------------------------

เรื่องนี้ได้วางโครงเรื่องไว้นานแล้ว ตอนนี้ก็พยายามแต่งออกมา ปัจจุบันถึงตอนที่ 1 จะพยายามลงเรื่อยๆละกันนะ

ส่วนเรื่อง เมคานิคของ MS ในเรื่อง ไว้จะลงข้อมูลทีหลัง กรุณารอสักครู่ขอรับ

edit @ 10 Jun 2009 20:37:38 by Akira

Tags: fan, fiction, gundam, ikarus1 Comments